Dolina Pięciu Jezior i Szwajcaria Połczyńska

Pomorska Szwajcaria brzmi jak przechwałka biura promocji — do chwili, gdy wjedzie się na drogę wojewódzką 163 między Połczynem-Zdrojem a Czaplinkiem. Tam kraina jezior naprawdę się fałduje. Asfalt schodzi ku dolinie u źródeł Drawy, wygina się w serpentyny i wspina z powrotem pod las. Lokalne i ogólnopolskie media nazwały ten odcinek „drogą stu zakrętów", a na Pojezierzu Drawskim określenie akurat nie jest na wyrost.

Cała trasa układa się w pętlę o długości niespełna 102 kilometrów, którą z postojami domyka się w pół dnia. Zaczyna się i kończy w Czaplinku, miasteczku wciśniętym między jeziora Drawsko i Czaplino, a jej najciekawszy fragment — właśnie serpentyny DW163 — zostawiono na sam finisz. Zanim się tam dojedzie, zachodnie ramię pętli daje czas, żeby rozgrzać auto i przywyknąć do rytmu drogi.

Zachodnim ramieniem: z Czaplinka przez Siemczyno do Drawska Pomorskiego

Z Czaplinka trasa rusza na zachód drogą krajową 20, typowym dla regionu asfaltem bez bruku i bez niespodzianek. Po kilku kilometrach mija barokowy pałac von Goltzów w Siemczynie z XVIII wieku, stojący tuż przy szosie i aż proszący się o pierwsze zdjęcia klasyka. Dalej droga prowadzi do Złocieńca, rozłożonego nad Drawą i Wąsawą, a stamtąd do Drawska Pomorskiego, które nosi tytuł stolicy pojezierza. To spokojna część trasy, dobra na rozgrzewkę i na kadry, w których nic się nie spieszy.

Połczyn-Zdrój i zjazd w Dolinę Pięciu Jezior

W Drawsku Pomorskim pętla skręca na północ drogą wojewódzką 173, w stronę Połczyna-Zdroju. Uzdrowisko leży w sercu tak zwanej Szwajcarii Połczyńskiej, a jego dziewiętnastowieczny park zdrojowy daje tło, jakiego nie zaproponuje żadne nowe osiedle — dojrzała zieleń i sanatoryjne retro pasujące do chromu i lakieru sprzed dekad. Dopiero za Połczynem zaczyna się właściwa DW163. Droga zapada się w dolinę rezerwatu u źródeł Drawy, między lustra pięciu jezior ukrytych w lesie, i zamienia w ciąg ciasnych łuków. Tuż obok ciągnie się jezioro Drawsko, drugie najgłębsze w Polsce. Tutaj auto ma wreszcie co robić: wchodzi w zakręt, prostuje się na moment i znów kładzie się na bok.

Powrót przez Stare Drawsko i ruiny zamku Drahim

Za serpentynami droga opada ku Staremu Drawsku, wsi rozłożonej na przesmyku między jeziorami Drawsko i Żerdno. Górują nad nią ruiny zamku Drahim, dawnej warowni joannitów, dziś malowniczej pozostałości nad samą wodą. Stąd do Czaplinka jest już tylko kilka kilometrów i pętla się domyka. Ostatnie kilometry aż proszą się o to, żeby przejechać je spokojnie, a nie odhaczyć.

Nawierzchnia, sezon i utrudnienia (stan na lipiec 2026)

Cała pętla jest przejezdna, żaden jej odcinek nie pozostaje zamknięty. Główny fragment DW163 przeszedł rozbudowę i ma świeży asfalt, choć odbioru prac wciąż nie potwierdzono — do tego czasu możliwe są krótkie, punktowe wstrzymania ruchu. W miejscowościach po przebudowie pojawiły się wyniesienia i azyle uspokajające ruch; niskie auto pokona je bez trudu, tylko wolniej. Jedyny starszy fragment nawierzchni to jakieś 1–2 kilometry przez Stare Drawsko, przy samym zamku. Na wjeździe do Czaplinka od strony Starego Drawska trwa budowa ronda, gdzie bywa wprowadzane wahadło, choć samochody osobowe przejeżdżają. Droga jest czynna cały rok, a poza letnim szczytem sezonu bywa na niej niemal pusto — i to jest jej najlepsza pora. Kto pokona pętlę w naturalnym kierunku, z DK20 na początek i DW163 na koniec, zachowa serpentyny nad pięcioma jeziorami na finał.