Droga Stu Zakrętów

Droga wojewódzka nr 387 wije się między Kudową-Zdrojem a Radkowem tak ciasno, że łatwiej zgubić rachubę jej łuków, niż doliczyć je do końca — nazwa Droga Stu Zakrętów przylgnęła do tego odcinka nie bez powodu. Kręta, dziewiętnastowieczna szosa przecina Park Narodowy Gór Stołowych na całej długości i uchodzi za najgęstszą sekwencję zakrętów w polskich górach.

Na niespełna trzydziestu kilometrach trasa pokonuje ponad czterysta metrów różnicy wzniesień: wspina się do Lisiej Przełęczy na 789 metrach nad poziomem morza, a potem opada serpentynami ku dolinie. Jazda tą drogą ma niewiele wspólnego z pokonywaniem dystansu — liczy się rytm biegów i spokój, na jaki pozwala tempo dyktowane zakrętami.

Od Kudowy-Zdroju przez Czermną w góry

Trasa zaczyna się na skraju uzdrowiskowej Kudowy-Zdroju, przy skrzyżowaniu DW387 z drogą krajową nr 8. Już pierwsze kilometry prowadzą przez Czermną, gdzie tuż przy szosie stoi barokowa Kaplica Czaszek — osiemnastowieczne ossuarium wyłożone w środku tysiącami czaszek i piszczeli. Za wsią asfalt zaczyna się piąć, las gęstnieje po obu stronach, a droga wchodzi w granice parku narodowego, z których nie wyjdzie aż do Radkowa.

Błędne Skały, Fort Karola i Karłów pod Szczelińcem

W połowie drogi od DW387 odbija zjazd ku Błędnym Skałom, labiryntowi skalnych korytarzy. Kilka kilometrów dalej, tuż przy jezdni, wznoszą się ruiny pruskiego Fortu Karola z osiemnastego wieku — dziś punkt widokowy. Dalej trasa dociera do Karłowa, wsi u stóp Szczelińca Wielkiego, najwyższego szczytu Gór Stołowych. Stąd zaczyna się najefektowniejsza część przejazdu.

Serpentynami w dół do Radkowa

Za Karłowem droga zrzuca wysokość ciasnymi serpentynami, które sprowadzają ją z grzbietu do doliny. Ten fragment, najtrudniejszy technicznie na całej trasie, jest tym, po co warto tu przyjechać starym autem: seria ciasnych łuków pokonywanych na niskim biegu, bez presji ruchu w lusterku. U podnóża gór szosa mija Zalew Radkowski i kończy bieg na rynku w Radkowie. Najlepiej pokonywać ją właśnie w tym kierunku, od Kudowy ku Radkowowi, ponieważ wtedy najciaśniejsze zakręty przypadają na finał.

Nawierzchnia, opłaty i sezon

Na całej długości leży asfalt, bez szutrów i progów zwalniających, więc nawet nisko zawieszony klasyk przejedzie tędy bez ocierania podwoziem. Jest wąsko i kręto, ale newralgiczny odcinek serpentyn między Radkowem a Karłowem przeszedł odbudowę w latach 2023–2024. Latem na wąskich łukach robi się gęsto od rowerzystów, motocyklistów i autokarów zjeżdżających pod górskie atrakcje, dlatego na spokojny przejazd najlepszy jest wczesny ranek w dzień powszedni.

Sam przejazd DW387 nic nie kosztuje — opłaty pobiera park narodowy za wstęp na atrakcje: 16 złotych za Szczeliniec czy Błędne Skały (ulgowy 8 złotych) oraz 40 złotych za wjazd autem drogą parkową pod skalny labirynt. Parking dolny przy zjeździe z drogi pozostaje bezpłatny. Trasa jest przejezdna przez cały rok, a sezonowo zamyka się jedynie droga parkowa na Błędne Skały, czynna mniej więcej od kwietnia do października.

Stan na lipiec 2026 wymaga zastrzeżenia. Od 20 lipca 2026, przez około trzy do czterech tygodni, czyli mniej więcej do połowy sierpnia, na DW387 w rejonie Radkowa trwa remont nawierzchni. Drogowcy nie podali jeszcze, czy oznacza to zamknięcie, ruch wahadłowy, czy tylko zwężenie, więc przy wyprawie w tym oknie warto wcześniej sprawdzić bieżący komunikat. Kto ma zapas czasu, może dołożyć płatną odnogę pod Błędne Skały; kto nie ma, niewiele straci, bo sama Droga Stu Zakrętów broni się bez dodatków.