Mercedes W210 i S210 (1995–2002) – Klasa E zwana okularnikiem
Mercedes W210 to klasa E produkowana w latach 1995–2002, następczyni W124. W Polsce nazwano ją okularnikiem, od czterech owalnych reflektorów ustawionych parami. Powstało 1 653 437 egzemplarzy: 1 374 409 limuzyn W210 i 279 238 kombi S210. W tej kategorii zbieramy wszystko, co o tym modelu napisaliśmy na klasyk.pl.
Model zadebiutował w czerwcu 1995 roku z ponad trzydziestoma nowościami technicznymi – wśród nich czujnikiem deszczu, czujnikiem jakości powietrza w kabinie, asystentem parkowania Parktronic i komputerem serwisowym ASSYST. Nadwozie powstało pod kierownictwem Bruno Sacco, a motyw czterech reflektorów utrzymał się w gamie marki do około 2010 roku. W sierpniu 1999 roku Mercedes przeprowadził modernizację obejmującą ponad 1800 komponentów: do wyposażenia standardowego weszły ESP i kurtyny powietrzne, a do gamy silniki CDI.
Reputację zniszczyła temu modelowi powłoka blachy. Część egzemplarzy rdzewiała jeszcze na gwarancji, a producent wymieniał elementy nadwozia z dobrej woli, w ramach Kulanz. Mechanika przetrwała wszystko – w Niemczech na początku lat 2000. nazywano W210 królem taksówek. Dlatego dziś o wartości okularnika decyduje stan nadwozia, a nie przebieg.
Cały model opisujemy w kompletnym przewodniku po W210: od genezy w epoce cięcia kosztów, przez cztery owalne reflektory i technikę debiutu, po historię korozji, dane techniczne i to, co dziś decyduje o wartości konkretnego egzemplarza.
Ten model na klasyk.pl
Giełda
Mercedes-Benz Klasa E na sprzedaż?
Na tej stronie czytają o nim ludzie, którzy szukają właśnie takiego auta. Ogłoszenie jest bezpłatne i zostaje na giełdzie, aż sprzedasz.
Wystaw bezpłatnie Zobacz całą giełdę →Kalendarz
Najbliższe zloty Mercedes-Benz
- 3–6 wrz [ODWOŁANY] 51. Poznański Międzynarodowy Rajd Pojazdów Zabytkowych
- 5 wrz VIA Italia — Kraków
- 5 wrz III Zlot „Klasyki na Dachu" — Kraków
W pigułce
| Lata produkcji | 1995–2002 (premiera czerwiec 1995, facelift sierpień 1999) |
| Nadwozia | limuzyna W210 i kombi S210, w katalogach Mercedesa sprzedawane jako T-Modell |
| Projektant | Bruno Sacco, szef stylistyki Mercedes-Benz 1975–1999; forma zewnętrzna Steve Mattin |
| Silniki benzynowe | czterocylindrowe M111 (136–192 KM), rzędowe szóstki E 280 i E 320 (193–224 KM), V8 w E 420 i E 430 (279 KM) |
| Diesle | OM602, OM604, OM605 i OM606 od 1995 roku; od faceliftu 1999 common-rail CDI (OM611, OM612, OM613) |
| Szczyt gamy | E 55 AMG – 5,4 l M113, 354 KM (od 1999); wcześniej E 50 AMG, około 350 KM (1996–1997) |
| Produkcja | 1 653 437 egzemplarzy (1 374 409 limuzyn, 279 238 kombi) |
| Wymiary | rozstaw osi 2833 mm, długość 4795–4839 mm, bagażnik kombi do 1975 l |
| Poprzednik i następca | W124 (1984–1995) oraz W211 (od 2002) |
| Rywale epoki | BMW serii 5 E39, Audi A6 w generacjach C4 i C5 |
| Status | youngtimer; w Niemczech roczniki od 1995 kwalifikują się do tablic zabytkowych H-Kennzeichen |
Sąsiednie modele i alternatywy
- Mercedes W124 – poprzednik i stały punkt odniesienia: klasa E budowana przed erą cięcia kosztów, z którą okularnika porównuje się do dziś.
- Mercedes W140 – klasa S tej samej epoki, projektowana jeszcze bez rygoru kosztowego.
- Mercedes SL R129 – roadster z tych samych lat, który zachował pełne galwanizowanie nadwozia; dobre tło dla sprawy korozji w serii 210.
- BMW serii 5 E39 – rywal, który zadebiutował w tym samym 1995 roku i obnażył słabość wykończenia wnętrza W210.
- Korozja w klasyku – poradnik o tym, jak rozpoznać rdzę i ją zatrzymać; przy tej generacji to pierwsza rzecz do sprawdzenia.
