
Sportowe nadwozie, a pod nim mechanika zwykłego rodzinnego sedana. Tak Toyota budowała Celikę od pierwszego egzemplarza do ostatniego. Dlatego trzydziestoletnie auta wciąż jeżdżą po polskich drogach, a części do nich są tanie.
Toyota Celica to japońskie coupé produkowane przez trzydzieści sześć lat, w siedmiu generacjach, od TA22 z 1970 roku po ZZT230 z 2006. W tej kategorii zbieramy wszystko, co na klasyk.pl napisaliśmy o tym modelu. Pierwsze auto miało sportowe nadwozie i podzespoły rodzinnej Cariny. Ostatnie – silnik budzący się powyżej sześciu tysięcy obrotów.
Pod jedną nazwą sprzedawano trzy różne samochody. Najpierw tylnonapędowe coupé z lat siedemdziesiątych, stylizowane na amerykańską modę. Potem, przez trzynaście lat, obok zwykłej Celiki jechała doładowana GT-Four z napędem na cztery koła. Na końcu przyszło lekkie przednionapędowe coupé, którego mocniejsza jednostka bierze moc z obrotów, nie z pojemności. Kto pyta o Celikę, musi najpierw rozstrzygnąć, o który z tych trzech samochodów pyta.
Wspólne mają jedno: własnej płyty podłogowej Celica nie dostała nigdy. Do 1985 roku dzieliła podzespoły z Cariną, potem z Coroną. Dla dzisiejszego właściciela to dobra wiadomość – wiele części do niej jest po prostu częściami do zwykłych Toyot.
Klaster składa się dziś z dwóch tekstów. Chronologię wszystkich siedmiu generacji, z kodami nadwozi i datami, prowadzi przewodnik po historii i generacjach Celiki. Ostatniej generacji poświęciliśmy przewodnik po Celice VII (ZZT230) – o dwóch silnikach 1,8 litra, różnicy między nimi i tym, na co patrzeć przy zakupie.
Giełda
Oferty Toyota na giełdzie
Ogłoszenia z filtrem po marce, roczniku i stanie. Każde czyta redaktor, zanim trafi na listę.
Zobacz oferty Toyota Sam wystawiasz? Ogłoszenie jest bezpłatne →Kalendarz
Najbliższe wydarzenia
Od czego zacząć? Jeśli dopiero rozeznajesz się w modelu, otwórz najpierw tekst o historii – porządkuje kody i tłumaczy, dlaczego jedna nazwa oznacza trzy różne auta. Jeśli szukasz konkretnego egzemplarza w ogłoszeniach, siódma generacja jest dziś najłatwiej dostępna i najtańsza w utrzymaniu.
| Lata produkcji | 1970–2006, siedem generacji: TA22/RA20, A40, A60, ST160, ST180, ST200, ZZT230 |
| Nadwozie | coupé i liftback; kabriolet w generacjach III, IV, V i VI |
| Układ napędowy | napęd na tył do 1985 roku, potem na przód; cztery koła wyłącznie w wersjach GT-Four |
| Silniki | wyłącznie czterocylindrowe: od 2T i 18R-G, przez 4A-GE i doładowany 3S-GTE, po 1ZZ-FE i 2ZZ-GE |
| Data graniczna | sierpień 1985 – koniec napędu na tylne koła |
| Produkcja | 4 129 626 egzemplarzy przez trzydzieści sześć lat |
| Koniec produkcji | 21 kwietnia 2006, fabryka Higashi-Fuji w Susono |
| Ceny w Polsce (sierpień 2026) | mediana 20 000 zł na cały model; ZZT230 od 3900 do 23 500 zł, ST180 w medianie 36 200 zł |
| Rywale epoki | Honda Prelude, Nissan Silvia, Mitsubishi Eclipse, Mazda MX-6 |
| Status | youngtimer; generacje I–III w cenach klasyka, siódma wciąż w zasięgu codziennej jazdy |
Siedem, w latach 1970–2006. Pierwsze trzy miały napęd na tylne koła, od czwartej z sierpnia 1985 roku moc szła na przód. Kody fabryczne kolejnych generacji to TA22 i RA20, A40, A60, ST160, ST180, ST200 oraz ZZT230. Wszystkie porządkuje przewodnik po historii modelu.
Wyłącznie wersje GT-Four: ST165 z 1986 roku, ST185 z 1989 i ST205 z 1994. Powstawały w seriach od 2500 do 21 000 egzemplarzy, na potrzeby homologacji rajdowej. Zwykłe Celiki piątej i szóstej generacji jeździły na przednich kołach, a siódma nie dostała czterech kół w żadnej wersji.
W obserwacjach z sierpnia 2026 mediana dla całego modelu wynosi 20 000 zł przy widełkach 15 000–36 900 zł. Siódma generacja jest najtańsza – od 3900 do 23 500 zł, z medianą 16 500 zł. Piąta generacja trzyma się wyżej, z medianą 36 200 zł. Aktualne liczby pokazuje indeks cen Toyoty Celiki.

Sportowe nadwozie, a pod nim mechanika zwykłego rodzinnego sedana. Tak Toyota budowała Celikę od pierwszego egzemplarza do ostatniego. Dlatego trzydziestoletnie auta wciąż jeżdżą po polskich drogach, a części do nich są tanie.

Siódma Celica ma jedno nadwozie i dwa silniki 1,8 litra. ZZT230 z jednostką 1ZZ-FE ciągnie od niskich obrotów, ZZT231 z 2ZZ-GE budzi się powyżej sześciu tysięcy. Prowadzenie, za które ceni się ten model, dostaje się w obu wersjach.