
Najstarsza MX-5 kosztuje dziś więcej niż dwie młodsze od niej. NA (1989–1997), NB (1998–2005), NC (2005–2015) i ND (od 2015) to fabryczne kody czterech generacji, a NBFL to NB po liftingu. Pokazujemy, co dostajesz na każdym progu.
Zespół redakcyjny klasyk.pl
Redakcja klasyk.pl przygotowuje poradniki zakupowe i eksploatacyjne o samochodach klasycznych. Każdy tekst powstaje na podstawie wielu źródeł, z danymi odniesionymi do polskiego rynku: ceny w PLN, krajowa dostępność części i polskie realia prawne.

Najstarsza MX-5 kosztuje dziś więcej niż dwie młodsze od niej. NA (1989–1997), NB (1998–2005), NC (2005–2015) i ND (od 2015) to fabryczne kody czterech generacji, a NBFL to NB po liftingu. Pokazujemy, co dostajesz na każdym progu.

10 lutego 1989 roku Mazda pokazała w Chicago MX-5 – mały, tani roadster z napędem na tył. Dziś model ma za sobą cztery generacje i ponad 1,2 miliona wyprodukowanych egzemplarzy, a zaczęło się od pytania zadanego dziennikarzowi w 1976 roku.

Twój klasyk stoi w garażu od listopada do kwietnia, a OC płacisz za cały rok. Nie musisz. Pojazd historyczny można ubezpieczyć na minimum 30 dni i tylko na sezon jazdy. Sprawdź, kto łapie się na tę furtkę – i dlaczego nie decydują o tym żółte tablice.

Żółte tablice kuszą zwolnieniem z przeglądów, tańszym OC i wjazdem do stref czystego transportu. Ale procedura potrafi kosztować 1700 zł i ciągnąć się kwartał, a od auta wymaga oryginalności. Sprawdź, komu status zabytku realnie się opłaca.

Żółte tablice to nie jedna opłata, ale kilka rachunków w różnych okienkach: rzeczoznawca, okręgowa stacja, wydział komunikacji. Sprawdzamy, ile realnie kosztuje rejestracja pojazdu zabytkowego w 2026 roku i gdzie idą te pieniądze.

Sierpień, upał, dzieci w domu. Zamiast kolejnego jeziora – hala pełna Warszaw, Syren i przedwojennych Mercedesów. Muzeów motoryzacji działa w Polsce kilkadziesiąt: od 459 aut pod jednym dachem po prywatne garaże otwierane raz w tygodniu.

Luty 1954. Mercedes pokazuje najważniejszy samochód powojennej dekady nie we Frankfurcie ani w Genewie, lecz w Nowym Jorku. Auto z drzwiami otwieranymi do góry jak skrzydła ptaka – a jego powstania zażądał nie inżynier ani prezes, lecz importer.

Pod sklepem spółdzielni stoi granatowy blaszak z lubelskiej fabryki i czeka, aż kierowca wniesie skrzynki z pieczywem. Zza rogu wyjeżdża drugi taki wóz – ten sam model, tylko czerwony, strażacki, z drabiną na dachu. Nikt nie musi pytać, co to za auto.

Jeden z najważniejszych samochodów dostawczych powojennej Europy zaczął się od odręcznego rysunku. Dwie dekady później to samo auto powiozło na Woodstock całe pokolenie.

Mechanik podnosi maskę i zagląda do komory silnika tak ciasno upakowanej, że do części śrub trzeba się dostać od spodu. W środku dwie turbosprężarki i 300 koni. Auto, które w latach 90. zawstydzało europejskie GT, dziś zawstydza właściciela rachunkiem.