
Bolonia, grudzień 1993. Na Motor Show staje włoskie coupé pocięte ostrymi wcięciami, jakby przyjechało z innej dekady niż wszystko dookoła. Mało kto wie, że tę bryłę narysował młody Amerykanin – a w konkursie przegrała z nią sama Pininfarina.
Zespół redakcyjny klasyk.pl
Redakcja klasyk.pl przygotowuje poradniki zakupowe i eksploatacyjne o samochodach klasycznych. Każdy tekst powstaje na podstawie wielu źródeł, z danymi odniesionymi do polskiego rynku: ceny w PLN, krajowa dostępność części i polskie realia prawne.

Bolonia, grudzień 1993. Na Motor Show staje włoskie coupé pocięte ostrymi wcięciami, jakby przyjechało z innej dekady niż wszystko dookoła. Mało kto wie, że tę bryłę narysował młody Amerykanin – a w konkursie przegrała z nią sama Pininfarina.

Marzec 1961, droga gdzieś między Coventry a Alpami. Główny kierowca testowy Jaguara pędzi w nocy odkrytym roadsterem, który szef marki kazał dostarczyć na salon w Genewie do rana – bo jeden egzemplarz nie wystarczył, żeby opędzić się od dziennikarzy.

Latem 2026 roku na jednym portalu zmęczony Fiat Uno czeka na kupca za trzy tysiące złotych. Na drugim wypieszczone Uno Turbo i.e. kosztuje więcej niż nowe auto z salonu. Ten sam model – zwykłe Uno świat już wycenił, Turbo wciąż wymyka się wycenie.

Ford chciał dać Europie własnego Mustanga – coupé w cenie rodzinnego sedana. Zbudował je z części zwykłej Cortiny, opakował w hasło „samochód, który zawsze sobie obiecywałeś" i sprzedał blisko 1,9 miliona sztuk. Do Polski Ludowej prawie nie dojechało.

Wrzesień 1989, salon we Frankfurcie. Opel odsłania coupé, które przecina powietrze lepiej niż jakiekolwiek auto seryjne na świecie – i przez dekadę nikt tego rekordu nie pobije. W Polsce ten sam samochód czeka jednak zupełnie inna kariera.

Tłum na paryskim salonie cofa się o krok. Auto na podeście najpierw przysiada na własnych kołach, a potem – bez ręki kierowcy – powoli unosi się do wysokości jazdy. W październiku 1955 roku nikt nie widział samochodu, który robił to sam.

Jesień 1976 roku, Almussafes pod Walencją. Z taśmy nowej fabryki Forda zjeżdżają pierwsze egzemplarze małego auta, na które koncern kazał Europie czekać dłużej niż konkurencja. Kraj, w którym je składano, niecały rok wcześniej pochował generała Franco.

19 października 1982 roku w hotelu przy lotnisku w Los Angeles kilku mężczyzn otwiera walizkę pełną kokainy. Naprzeciwko siedzi jeden ze znanych przemysłowców Ameryki – człowiek, który miał zostać nowym gigantem Detroit. Kamera FBI nagrywa wszystko.

Na parkingu pod każdym marketem w Polsce stoi jedna Octavia. Srebrna, licznik grubo za 300 tysięcy, kierowca nie pamięta, kiedy ostatnio coś w niej naprawiał. Auto tak zwyczajne, że przestaliśmy je zauważać – a od niego zaczęła się dzisiejsza Škoda.

Zamiast klamki – linka, którą trzeba pociągnąć. W środku goły kompozyt, dwa kubełkowe fotele i cisza: żadnego radia. Latem 1987 roku, na czterdzieste urodziny firmy, Enzo Ferrari pokazał światu auto, z którego wyrzucono wszystko, co nie służy jeździe.