Porsche 944 ceniono za zrównoważone prowadzenie, czemu sprzyjał układ z silnikiem z przodu i skrzynią z tyłu. Własny silnik odróżnił je od 924, a kolejne wersje wolnossące i Turbo pokazały możliwości rozwoju tej konstrukcji.
Spis treści (9)
Własny silnik Porsche i układ transaxle
W 944 silnik umieszczono z przodu, a skrzynię biegów przy tylnej osi. Łączyła je sztywna rura z wałem przenoszącym napęd na tylne koła. Taki układ, nazywany transaxle, pomagał korzystnie rozłożyć masę między przód a tył auta.
Porsche zastosowało tę koncepcję już w 924. Z niego wywodziło się także nadwozie 944, którego poszerzenia nawiązywały do 924 Carrera GT. Wśród ówczesnych modeli Porsche nowy samochód znalazł się między 924 a 911. Pokazano go we Frankfurcie we wrześniu 1981 roku, a pierwszym rokiem modelowym był 1982.
944 otrzymało własny silnik Porsche: rzędową jednostkę czterocylindrową o pojemności 2,5 l. Była konstrukcyjnie spokrewniona z ośmiocylindrowym silnikiem V8 modelu 928, lecz opracowano ją jako odrębny silnik. W początkowej europejskiej specyfikacji bez katalizatora rozwijała 163 KM.
Drgania dużego silnika czterocylindrowego ograniczały dwa wałki wyrównoważające, obracające się w przeciwnych kierunkach.
Zrównoważone prowadzenie 944 chwalili testerzy „Motor Sport”. W porównaniu opublikowanym w lipcu 1984 roku „Car and Driver” uznał je za najlepiej prowadzące się auto spośród ośmiu uczestników. Autorzy docenili łagodne reakcje przy granicy przyczepności. Na torze inne samochody były szybsze. Podczas próby zręcznościowej na trasie z ciasnymi zakrętami 944 wykazywało podsterowność, czyli tendencję do wyjeżdżania przodem na zewnątrz zakrętu.
Nowe wnętrze w 1985 roku
Wczesne 944 odziedziczyło po 924 także wnętrze. W 1985 roku Porsche wprowadziło nową deskę rozdzielczą i fotele.
W amerykańskich opisach samochodów po tej modernizacji pojawiają się oznaczenia „1985½” lub „1985.5”. Katalog Porsche używa zapisu „1985/2”. W tym kontekście wszystkie odnoszą się do zmiany wnętrza. Dwa 944 opisane po prostu jako rocznik 1985 mogą zatem mieć różną deskę rozdzielczą i fotele.
Od bazowego 2,5 l do S i S2
Wolnossące silniki 944 pracowały bez doładowania. Porsche rozwijało je, zwiększając pojemność i stosując głowice z większą liczbą zaworów. Przykładem tej drugiej zmiany było 944 S, oferowane w latach modelowych 1987–1988. Zachowało pojemność 2,5 l, ale otrzymało głowicę z 16 zaworami, czyli po cztery na cylinder. Według danych Porsche Classic rozwijało 190 KM.
S zajmowało miejsce między bazowym 944 a Turbo. W teście opublikowanym w październiku 1986 roku „Car and Driver” chwalił płynny sposób oddawania mocy tej wersji.
W roku modelowym 1989 bazowe 944 otrzymało silnik 2,7 l o katalogowej mocy 165 KM. W tym samym czasie miejsce S zajęło S2 z silnikiem 3,0 l, który miał 16 zaworów i rozwijał 211 KM.
Autor testu S2 w „Motor Sport” z września 1989 roku docenił jego elastyczność: samochód swobodniej przyspieszał bez ciągłego utrzymywania wysokich obrotów. Wcześniejsze S oceniał jako bardziej wymagające pod tym względem. Zauważył jednak także szorstkość pracy trzylitrowej jednostki w pewnym zakresie obrotów.
S2 pozostawało w gamie w latach modelowych 1989–1991. Upodobniło się zewnętrznie do Turbo, otrzymując znany z niego opływowy przód i tylną dolną osłonę. S2 zachowało przy tym silnik wolnossący. Sam wygląd przodu nie wystarczał do odróżnienia S2 od Turbo.
Turbo, Turbo S i oznaczenie 951
Odmiana z turbodoładowaniem pojawiła się jeszcze przed S. Seryjne 944 Turbo wprowadzono w 1985 roku z silnikiem 2,5 l o nominalnej mocy 220 KM. W USA 944 Turbo wprowadzono na rok modelowy 1986, co wyjaśnia różne daty podawane przy opisie jego debiutu.
W przywołanym teście z października 1986 roku „Car and Driver” porównywał płynne oddawanie mocy w S z zachowaniem ówczesnego Turbo. W tej drugiej wersji silnik słabiej reagował na niskich obrotach, a tester wyraźnie odczuwał przejście do pracy z doładowaniem.
W roku modelowym 1988 pojawiło się Turbo S o mocy 250 KM. Od roku modelowego 1989 tyle samo rozwijało zwykłe Turbo. Turbo S z roku modelowego 1988 trzeba więc odróżniać od późniejszego zwykłego Turbo, mimo tej samej mocy katalogowej.
Z rodziną 944 Turbo wiąże się oznaczenie typu 951.
Coupé z panelem dachu oraz Cabriolet
W coupé duża tylna szyba otwierała się wraz z klapą bagażnika. Samochód mógł też mieć duży panel dachu, który dawało się uchylić lub całkowicie wyjąć. Do tak wyposażonego coupé odnosi się spotykane w prasie określenie „944 Targa”; nazwy „Targa-Dach” używał również „Porsche Klassik” w opisie odnowionego S2.
Cabriolet miał składany dach materiałowy i inną tylną część nadwozia. Była to zatem osobna odmiana nadwoziowa, podczas gdy wyjmowany panel stanowił wyposażenie coupé.
Studium 944 Cabriolet pokazano na targach IAA w 1985 roku. Późniejsza gama S2 z lat modelowych 1989–1991 obejmowała coupé i seryjny Cabriolet. W ostatnim roku modelowym 1991 oferowano także Turbo Cabriolet.
944 montowano w zakładach Audi w Neckarsulm. Silniki dostarczało Porsche. W produkcji Cabrioletu uczestniczyło również przedsiębiorstwo ASC w Heilbronn.
Rok modelowy i wersja konkretnego egzemplarza
Skrót MY oznacza rok modelowy. Trzeba odróżniać go od dat produkcji i pierwszej rejestracji samochodu, a także od oznaczenia modernizacji wnętrza. Poniższa tabela porządkuje najważniejsze zmiany w rodzinie 944.
| Okres | Zmiana w rodzinie 944 |
|---|---|
| Wrzesień 1981 / MY1982 | Prezentacja we Frankfurcie / pierwszy rok modelowy 944. |
| 1985 | Nowa deska rozdzielcza i fotele; wprowadzenie Turbo. Pierwszy rok modelowy Turbo w USA: 1986. |
| MY1987–1988 | Wolnossące 944 S z silnikiem 2,5 l i 16 zaworami. |
| MY1988 | Turbo S o mocy 250 KM. |
| MY1989 | Bazowe 944 otrzymuje silnik 2,7 l; S2 zastępuje S; zwykłe Turbo ma odtąd 250 KM. |
| MY1991 | Ostatni rok modelowy S2; w gamie jest również Turbo Cabriolet. |
VIN Porsche 944 ma 17 znaków. Dziesiąty wskazuje rok modelowy, a jedenasty miejsce produkcji. Dekoder pozwala odczytać informacje zapisane w tym numerze.
Odrębnymi źródłami informacji są numer silnika i etykieta wyposażenia. Etykiety umieszczano w różnych miejscach, zależnie od rynku i roku modelowego, dlatego przy ich szukaniu warto posługiwać się dokumentacją właściwą dla danego auta.
Żeby ustalić wersję konkretnego samochodu, trzeba porównać informacje z VIN i dokumentacji fabrycznej z oznaczeniami obecnych podzespołów. Tak sprawdza się, czy zamontowany silnik i pozostałe zespoły odpowiadają fabrycznej konfiguracji auta.
Dalszy rozwój w modelu 968
Pokazane w 1991 roku Porsche 968 było następcą i rozwinięciem 944. Zachowało koncepcję z silnikiem z przodu i skrzynią biegów przy tylnej osi. Oferowano je jako coupé i Cabriolet. W 968 zastosowano sześciobiegową skrzynię manualną; dla porównania, 944 Turbo S opisane w teście z epoki miało przekładnię pięciobiegową.
Porsche 944 używane jako klasyk
W reportażu „Zawsze z Porsche” Rafał Radzymiński opisał 944, z którego właściciel po renowacji korzystał na co dzień. Materiał ukazał się w magazynie „Made in Warmia & Mazury”, w numerze 63 z kwietnia–maja 2025 roku, na stronie 76.
To przykład użytkowania jednego odnowionego samochodu. Jeśli szukasz kontaktu z innymi właścicielami aut tej marki, zajrzyj do przewodnika opisującego kluby Porsche w Polsce.
Przy rozważaniu zakupu warto też sprawdzić ceny ofertowe Porsche 944 zebrane w indeksie. Jego opis wyjaśnia, jakie oferty uwzględniono. Porównując ceny, uwzględnij rok modelowy, silnik i nadwozie każdego auta, a także jego stan, od którego zależy możliwość regularnej jazdy.
Od wyboru wersji do oględzin
Jeśli rozważasz zakup, poradnik zakupu Porsche 944 pomoże przygotować oględziny i sprawdzić historię serwisu. Przy wyborze między modelami zajrzyj do porównania 924, 924 S i 944. Zachowanie mocniejszej odmiany i zmiany jej podwozia opisuje tekst o Porsche 944 Turbo S. Zestawienie wersji i wszystkie poradniki znajdziesz na stronie modelu Porsche 944.
Po wyborze wersji przejrzyj ogłoszenia Porsche i sprawdź, które auta warto obejrzeć.
Zaloguj się, aby dodać komentarz.