Zaporożec to najtańszy samochód w ZSRR — przeznaczony dla robotników, kołchoźników i inwalidów wojennych (specjalna wersja z ręcznym sterowaniem). Fabryka ZAZ w Zaporożu na Ukrainie budowała samochody, których filozofia była prosta: silnik z tyłu, chłodzony powietrzem, żadnych fanaberii. Radziecki Volkswagen Garbus — z tą różnicą, że Garbus był lepszy.

ZAZ-965 z 1960 roku — zwany „garbatym" lub „Zaporożcem" — to miniaturowe autko z silnikiem V4 746 cm³ o mocy 23 KM. ZAZ-966 to bardziej nowoczesny następca z lat 60. z charakterystycznymi „uszami" (wlotami powietrza) z tyłu. ZAZ-968M to najpopularniejsza wersja z lat 70. i 80. — produkowana masowo, eksportowana do krajów demokracji ludowej. A Tavria (ZAZ-1102) z przednim napędem to zupełnie inny samochód — próba wejścia w nowoczesność.

Zaporożce na polskim rynku klasyków to uśmiech na kółkach — nikt nie traktuje ich poważnie jako inwestycji, ale każdy się uśmiecha na ich widok. Zachowane egzemplarze są rzadkie i z roku na rok cenniejsze.