Trabant to samochód-paradoks: produkowany przez 34 lata prawie bez zmian, wykonany z duroplastu (prasowanej bawełny z żywicą), napędzany dwusuwowym silnikiem zanieczyszczającym powietrze jak mała fabryka — a mimo to jeden z najbardziej rozpoznawalnych i najbardziej lubianych samochodów w historii. Gdy 9 listopada 1989 roku padł Mur Berliński, to właśnie Trabanty przejeżdżały przez Bramę Brandenburską.

Trabant 500 z 1957 roku to pierwsza wersja — z silnikiem 500 cm³ o mocy 18 KM. 601 z 1964 roku to „wielka modernizacja" — silnik urósł do 600 cm³ i 26 KM, nadwozie zostało lekko zmienione, a potem przez 26 lat nie zmieniono nic. Trabant 1.1 z 1990 roku — z silnikiem VW Polo — to ostatni model, produkowany zaledwie rok, zanim fabrykę w Zwickau zamknięto na zawsze.

Trabanty na rynku klasyków to samochody kultowe — kupowane przez ludzi, którzy cenią historię i charakter ponad technologię. W Niemczech i Polsce mają oddane społeczności. Ceny dobrych egzemplarzy rosną stabilnie, bo duroplast — wbrew pozorom — nie rdzewieje.